هدف از آموزش مهارت های زندگی بعضی کودکان از بدو تولد در برقراری روابط اجتماعی مهارت بیشتری دارند، در حالی که سایر کودکان چالش‌های گوناگونی در زمینه پذیرش اجتماعی دارند. بعضی از کودکان به راحتی دوست پیدا می کنند اما بعضی دیگر گوشه‌گیر هستند. عده‌ای بر خود کنترل دارند و برخی دیگر تند مزاج هستند. برخی به طور ذاتی رهبر هستند در حالی که بعضی دیگر کناره گیری می کنند. به نظر می رسد بسیاری از جنبه‌های رشد اجتماعی در ذات کودک نهفته است، با این وجود می دانیم که محیط می‌تواند بخش به سزایی در شکل‌گیری رشد اجتماعی کودک ایفا کند. بنابراین می‌توان رفتار اجتماعی را آموزش داد و باید چنین شود. از جمله آموزش هایی که کودکان در مدرسه دریافت می کنند:
1_برقراری ارتباط موثر
که هدف از یادگیری این مهارت این است که اگر چه انسانها علایق متفاوتی دارند اما از بسیاری جهات شبیه یکدیگر هستند. (آگاهی اجتماعی، روابط اجتماعی)
2_ارتباطات غیر کلامی
هدف یادگیری : کمک به کودکان برای تشخیص اینکه نحوه بیان یک موضوع به اندازه آنچه بیان می شود اهمیت دارد. (روابط عاطفی، خودآگاهی)
3_ابراز احساسات
هدف یادگیری: تعریف احساساتی که یک فرد ممکن است در زمان های مختلف تجربه کند افزایش شناخت این احساسات. (آگاهی هیجانی)
4_اهمیت قائل شدن برای خود و دیگران
هدف یادگیری: کمک کمک به کودکان برای درک این موضوع که درخواست کمک به هنگام نیاز اشکالی ندارد. (روابط اجتماعی)
5_ گوش دادن: یک خیابان دو طرفه
هدف یادگیری: آموزش تفاوت بین شنیدن صرف و گوش دادن واقعی به کودکان. (ارتباط عاطفی، آگاهی اجتماعی)
کودکانی که مهارت اجتماعی بهتری دارند از مزایای قابل توجهی در زندگی خود بهره می‌برند. آنها علاوه بر تجربه برخورداری از روابط مثبت، کارهای مدرسه را به نحو بهتری انجام داده، تصویر ذهنی بهتری از خود دارند و به طور کلی در چالش‌های اجتناب ناپذیر در زندگی بسیار انعطاف پذیر تر هستند.